10 jaar vereniging kleine kernen en nog steeds noodzakelijk!

Dit jaar bestaan we 10 jaar en onlangs werd mij de vraag gesteld in hoeverre de vereniging kleine kernen noord-brabant zijn doelen bereikt heeft?  Een simpele vraag waar echter niet meteen een passend antwoord op gegeven kan worden.

Onze doelen zijn namelijk niet omschreven in eindresultaten zodat we na verloop van tijd kunnen stoppen. Als gevolg van de steeds veranderende ontwikkelingen in de samenleving, blijft het noodzakelijk om alert te zijn. Er zijn innovatieve ideeën nodig om voorzieningen, die noodzakelijk zijn voor de leefbaarheid, steeds weer op andere manieren te gaan organiseren.

Leefbaarheid is innovatie
Er zijn nog veel zaken in ontwikkeling: zoals zorg en activiteiten voor ouderen, maar ook in de bouw- en de dienstverlenende sector. Het gebruik van ICT als schakel tussen wonen en ouderenvoorzieningen biedt perspectief, maar staat nog in de kinderschoenen!
Op het gebied van gemeenschapsvoorzieningen in kleine kernen steken dorpsbewoners veel energie in eigen initiatieven, met veel creativiteit en vaak ook met veel succes. Ik zie bijvoorbeeld, dat de mensen in dorpen zelf hun zorgvoorzieningen organiseren in coöperaties. Met name daar waar grote, gefuseerde zorginstellingen zich terugtrekken, is dit een prwachtig alternatief. Dorpsbewoners regelen zelf hun thuiszorg, op lokaal niveau, onder andere gefinancierd met de persoonsgebonden budgetten van de cliënten. Een ander voorbeeld is dat er winkels worden opgezet die grotendeels draaien op vrijwilligers en/of mensen met een (lichte) beperking. Kortom leefbaarheid is innovatie!

Platteland: kerntaak van de provincie
De kleine en grotere kernen van Brabant vormen al sinds honderden jaren het Brabantse platteland. In de huidige terminologie spreekt men dan van het Brabantse mozaïek. En dat is het ook letterlijk: Een groot aantal kleine stukjes Brabant, die met elkaar een veelkleurig beeld en een harmonisch geheel vormen.
Dorpen zijn een specifiek onderdeel van het Noord-Brabantse platteland. De inwoners voelen zich verbonden met de dorpsgemeenschap, met het cultureel erfgoed en met elkaar. Dat betekent dat dorpsbewoners nog iets voor elkaar over hebben, problemen signaleren en inspringen daar waar nodig is. Dat is kenmerkend voor het platteland.
Er is de bereidheid om met elkaar iets te doen om de leefbaarheid van de eigen kern in stand te houden en/of te verbeteren. Brabantse dorpsbewoners zijn van oudsher al enorm inventief. Ondanks een bestaan op de arme zandgronden, zijn ze er telkens weer in geslaagd een (goede) boterham te verdienen. Dat zit in onze genen. Het platteland is de kraamkamer van allerlei nieuwe ontwikkelingen. Het waren en zijn vaak plattelandsondernemers die nieuwe innovatieve producten ontwikkelen en maken.

Wij zijn van mening dat de Provincie Noord-Brabant de taak heeft om de leefbaarheid op het platteland, het mozaïek, mede in stand te houden. Daarover willen wij graag meepraten aan de Brabanttafel!

Houdoe,

Wim van Lith, voorzitter